Inlogformulier

Kalender

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
26
27
28
29
30

Hoogste tijd voor het meer serieuze werk nu. Ik ben immers al een poosje terug van vakantie en net als bij zovelen van u het geval zal zijn, is de thuiskomst er vaak een van tijdelijke chaos. Alles dat voor vertrek met zorg was ingeladen moet worden uitgeladen en zal voor een groot deel worden gedropt in de buurt van de wasmachine. Een blik op de tuin wijst me erop dat snoeischaar, schoffel, hark, snoeimes en spade, net als de maaimachine driftig ter hand dienen te worden genomen om de wildgroei die drastisch gebruik heeft gemaakt van mijn tijdelijke afwezigheid weer in te tomen. En hoewel er niemand in ons huis was, is het stofmonster er in geslaagd een laag stof te deponeren die bijkans een grote schoonmaakbeurt vereist. Door de ramen kun je niet meer naar buiten kijken, roept mijn ega, zo smerig. Maar het ergst van al ziet mijn mailbox eruit. Honderden flutberichten moet ik gaan verwijderen en tientallen moet ik gaan beantwoorden. Maar na enkele dagen lijkt de chaos bedwongen en onder controle te komen en ziet de wereld van thuis er weer bijna helemaal normaal uit.

Lees meer...

Ik droom ... het is donker om mij heen ... ik zie niks .... dan, een greep om mijn arm ... eruit, eruit, hoor ik. Nu naar beneden! Vlug, vlug! Ik voel angst en die helpt me om snel onder de dekens vandaan te komen en al tastend met handen en voeten vanwege het duister, drie trappen af te bolderen naar de kelder in ons huis, over de voorraad aardappelen door het luik naar de grote kelder waar meer mensen zich schuilhouden uit angst voor vallende bommen. Dan word ik wakker en zie vlak voor me het vlammende rood van mijn bloeiende geraniums. Het is 2015.

Lees meer...

Hè, hè, weer terug van weggeweest. Eventjes er tussenuit omdat ik tureluurs dreigde te worden van alle gedoe met de Grieken, de Zorg-staatssecretaris, de examens van de middelbaren, het natte weer, het ontslag van de hoofdredacteur van de Telegraaf, de pensioenen en tot overmaat ook nog het dagelijks klaaglied van ene Jos Kessels van het ED moet verteren. Zwarter kun je het niet maken, liet Jos ons weten in de pruimentijd voor de grote vakanties. En dus ... hoogste tijd om mijn geraniums toe te vertrouwen aan de zorgen van "buufje", onze lieve buurvrouw.

Ik heb me deze keer teruggetrokken in het halfhoge landschap van de Franche Comté, in een gehucht van 170 inwoners met de fraaie naam Pont-les moulins, op een eilandje gelegen tussen een smal kanaaltje en het riviertje de Cusancin. Op dat eilandje bevindt zich de camping van Thomas en Angelique, beiden geboren Zwitsers en alternatief levenskunstenaar. Op hun camping vind je dan ook niets van toeristische waarde, tenzij je van rust en ruimte houdt. En van een kopje wake up koffie 's morgens als je je bestelde croissants en baguette gaat halen. Maar niet eerder dan half negen!

Lees meer...

Het was ons al dagen beloofd, de zomer komt er aan, en hoe! Het kan zelfs tropisch warm gaan worden! Nou ja, tropisch, een beetje minder mag ook wel en dan droom ik meteen weg, op weg naar mijn droomland: Portugal. Van achter mijn geraniums staar ik in het strakke blauw dat zich voor mijn geloken ogen ontplooit tot in de verste verten. Ha, heerlijk Portugal mompel ik en terwijl ik dat zeg vraag ik me ook af hoe het toch kan dat ik zo maar ineens vakanties aan het terugdromen ga en dan ook nog zo specifiek Portugal? Het moet welhaast dat vooruitzicht op tropische warmte zijn geweest waarin ik me zou gaan dompelen, dat me meevoerde naar de warme en weldoende gevoelens die ik daarginds heb meegemaakt.

Ik ben er zes keer geweest. Eerst in de buurt van Lissabon, later bij Porto in het noorden en nog later in de Algarve.
Ik ben reuze enthousiast over het land, maar meer nog over de mensen die er wonen. Ik herinner me tal van ontmoetingen met hen en over drie wil ik u graag verhalen.

Lees meer...