Inlogformulier

Kalender

ma di wo do vr za zo
1
3
4
5
6
7
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Ik zit wat te neuzen in een boek van een gerenommeerd wetenschapper dat gaat over wat er in de toekomst allemaal staat te gebeuren. Ja, u leest het goed, niet wat zou KUNNEN gebeuren, maar STAAT te gebeuren. Het beschrijft de volgende grote oorlog die in niets zal lijken op de laatste grote oorlog. Wanneer ze uitbreekt blijft onduidelijk, maar ze komt! Daarna vlucht het deel van de mensheid dat de oorlog overleeft naar immense schuilplekken ondergronds en bouwt die uit tot wereldsteden voor miljoenen waar alles gerobotiseerd, geautomatiseerd en gedigitaliseerd verloopt. Robots doen daar alle werk, de mensen lanterfanten. Bovengronds komen is verboden vanwege stralingsgevaar.

Lees meer...

Als je de acht van tachtig dichterbij ziet dan de zeven van zeventig, dan hoort zitten achter de geraniums er voor veel mensen echt bij. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat je niet door de geraniums naar buiten mag kijken en je blik richt op personen en dingen die je zelfs op die hoge leeftijd nog geweldig inspireren. Ik ben van plan om u in enkele komende stukjes daarover te verhalen. Om er net als ik van te leren genieten en soms zelfs na te volgen.

De eersten over wie ik u vertel zijn Huub Kortekaas en zijn eega Adelheid.

Lees meer...

 

Het is Zondagmiddag. Een wazig zonnetje valt door mijn raam en beschijnt niet alleen mijn half uitgedoofde potten, maar ook mijn gezicht dat zich onder invloed van dat beetje warmte begint te ontspannen, richting zalige soes. Willekeurig - want ik heb even geen enkele invloed op mijn gedachtengang - komen er beelden in mij op over hoe het vroeger bij ons thuis was op de Zondagmiddagen? Ik hoor muziek en stemmen. Viool en piano spelen samen een "für Elise" en GBJ Hiltermans bariton bespreekt de "toestand in de wereld ". Daarna werd er geluisterd naar een klassiek programma met vooral veel opera en operette erin. Goh, wat had ik een hekel aan die middagen met dat vaste patroon. Maar de ochtenden waren niet veel beter. 's Morgens eerst naar de vroegmis en na het ontbijt naar de hoogmis. Dan vaste prik mee naar opa en oma en stilzitten daar, terwijl de volwassenen met elkaar redetwisten over hoe het in de wereld allemaal beter kon en liever moest, maar niet heus! Gelukkig was het om 12.00 uur voorbij daar omdat opa en oma dan gingen eten en ging ieder zijns weegs.

Lees meer...

Ik heb een voorliefde voor kunst en kunstenaars met een grafische beeldtaal. Waarschijnlijk heeft dat te maken met mijn achtergrond en opleiding. Ik heb namelijk vrijwel al mijn werkende jaren in een reclame en marketingomgeving doorgebracht en kwam zodoende veelvuldig bij ontwerpers, fotografen, drukkers, lithografen en andere beeldverwerkers over de vloer. Krijg ik dan ook de gelegenheid om een expositie te bezoeken waar veel grafisch werk te zien en bewonderen is, dan ga ik er op af. Heel vaak zie ik daar dan dingen die ik op de een of andere manier verwerk in een hobby van me die ik voor het gemak van u lezer maar even "Mijn leven in kaart" zal noemen.

Maar eerst nog iets over het fantastische werk van weer een jonge grafisch ontwerpster dat ik heb gezien. Haar meeste werk maakt ze in zwart-wit, waarbij ze de witruimte inzet als volwaardig element in al haar tekeningen. Pen en inkt zijn haar instrumenten als je dat zo mag noemen. Veel van haar ideeën haalt ze uit oude landkaarten en uit oude wetenschappelijke tekeningen, die ze dan combineert met dito foto's. Ze gaat recht af op wat ze waarneemt en dat tekent ze, schrijft ze, plakt ze totdat ze een compleet nieuw samengesteld beeld heeft ontdekt die van de ene werkelijkheid overgaat in de andere. Het zijn heerlijke schetsen die je met enige fantasie, juist omdat ze veel ruimte geeft aan het wit van de achtergrond, meevoeren naar landschappen die balanceren tussen fantasie en wetenschap. Haar kunstenaarsmotto ontleent ze aan de oude Aristoteles die ooit zei: Er is niets in ons verstand wat niet eerst door onze zintuigen is gegaan.

Lees meer...