Inlogformulier

Kalender

Terwijl ik over mijn nog kale bloempotten naar buiten staarde, bedacht ik opeens: Wat zou er gebeuren als ik de bodem uit de potten zou halen en ze op hun kop zou zetten, zouden de geraniums dan ook ondersteboven gaan groeien en bloeien? En zouden ze er dan heel anders gaan uitzien?

Lees meer...

Het is raar, want het voelt winters en ruikt toch ook al een beetje naar voorjaar. Ik buig me over mijn potten en graaf er in om te ontdekken of er al nieuw leven zichtbaar wordt, maar dat is vergeefse energie. Ze staan er grauw, koud en grijs bij. Eigenlijk precies zoals ik me meestal voel in deze tijd van het jaar. Een beetje dor en uitgeblust, maar vooral moe van verlangen naar de eerste warme zonnestralen die je soms in Februari al kunnen strelen en die een voorbode zijn van nieuw ontluikend leven overal om je heen.
Deze periode van het jaar maakt mij altijd een beetje extra somber, omdat ze me herinnert aan het overlijden van een bijzonder mens met wie ik heel wat jaren heb mogen samenwerken.

Lees meer...

Ik zat achter mijn leestafel, die ik met opzet had verplaatst zodat ik tussen de kale potten door naar mijn postzegelgroot achtertuintje kon kijken, dat er nu nat en kaal uitzag en vooral stil
terug staarde. Voor mij op tafel lag een krantenpagina die ik had bewaard omdat er een groot artikel in stond over de laatste zomer-damesmode. Ik zag prachtige jurken, jassen en kostuums bedrukt met grappige kindertekeningen van huisjes, beestjes en poppetjes, of van halszoom tot kniezoom volgekrabbeld met tekstjes als "Ik hou van jou en ik ook van jou; mam, ik vin jou de liefste; hartjes met namen er in", enfin u kent dat soort aan- en opmerkingen wel. Mode met zekerheid er in verwerkt, schreef de redactrice van het artikel.

MODE MET ZEKERHEID? Daar weet Lidewij meer van, dacht ik. Lidewij (Edelkoort) is een mij bekende trendwatcher die tegenwoordig in Parijs zetelt, maar ook in onze regio grote bekendheid genoot als directeur van de Design Academie in Eindhoven. Een wereldvrouw!

Lees meer...

Het jaar 2016 is nog maar net begonnen en hoewel ik de voorbije maanden best vaak heb staan schuiven met mijn mooie geraniumpotten, lijkt het uitzicht op een oplossing van de vluchtelingencrisis nog verre van in zicht te komen. Dit ondanks de vele pogingen die zijn gedaan om iets bevredigends daarin te vinden. Zo herinner ik me nog dat aan het prille begin van 2016 de sociaal democraat Samson voorstelde om maximaal 200.000 asielzoekers in Nederland op te nemen. Hoewel het kernidee niet slecht is, kon dat in het gevoerde beleid toen absoluut niet werken. Veel te veel losse draadjes waaraan iedereen maar aan trok.

Lees meer...