Inlogformulier

Kalender

Hè, hè, terug van even weg geweest. Heerlijk was het. Samen met moeders lekker een paar daagjes er tussenuit. Weg van het planken-uitzicht op de schuttingen rondom ons domein(tje), dat me al maandenlang de keel uithing, op zoek naar ruimte voor geest en lichaam. Diep inademen en nog dieper uitademen. Ah, daar komt een mens van bij. We zaten in een leuk hotelletje, vlakbij Steenwijk, dat diep verscholen stond in hoog oprijzende beukenbossen die groeiden op de randen van het oude IJsselmeer, en grenzend aan een van de grootste en ook mooiste waternatuurgebieden van Nederland: de Weerribben.

Lees meer...

Werd ik laatst ineens geconfronteerd met een spelletje dat ik heel vroeger thuis en ook wel op school speelde met mijn broertjes en vriendjes: Elkaar iets toevertrouwen in een eigen bedachte geheimtaal. Dan draaiden we de woorden om en soms ook hele zinnen, of we telden bij alle klinkers drie, vijf of zeven letters op waardoor rare woorden ontstonden die voor anderen niet te ontcijferen waren (dachten we). Iedereen die wij kenden deed er aan mee en we hadden de grootste lol als we de code van een ander wisten te ontcijferen en er dan wat in wisten te veranderen zodat mededelingen ineens niet meer of alleen nog verrommelt gelezen konden worden.

Lees meer...

Op mijn leeftijd is uitslapen er niet meer bij. Dus sta ik dagelijks al vroeg bij mijn potten naar buiten te staren. Net als deze Zondagmorgen. Buiten is geen hond te zien. Geen mens ook trouwens. Mijn straatje slaapt. En IK? Ik geniet van die rust en stilte omdat ze me de ruimte biedt om ongestoord te mijmeren. Ik laat mijn geest vrij om een beetje te cirkelen rond zaken die mij - en u ook - de laatste tijd met enige regelmaat bezig hielden.

Lees meer...

Wat mij vaak opvalt als ik met onze kleinkinderen – die echt niet meer zo piep zijn – op stap ben, is dat ze enorm geïnteresseerd zijn in verhalen over onze jeugdjaren. Ik kan niet precies verklaren hoe dat komt, maar ik denk dat het een voordeel is als je uit een omgeving komt die zij niet uit eigen ervaring kennen. Dan klinken die verhalen gewoon spannender, zeker als je ze een beetje aandikt. Niet jokken natuurlijk, maar wel meer kleuren. Dat mag. "Opa, vertel nog eens over vroeger", krijgt dan de extra lading van de onbekende omgeving. Nog leuker vinden ze het als wij ze meenemen naar onze geboorteplekken.

Lees meer...