Inlogformulier

Kalender

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Kortgeleden heb ik iets meegemaakt waar ik nu nog van zit uit te hijgen. De marathon uitgelopen? Of de halve (vanwege mijn leeftijd)? Moeten vluchten voor een asielzoeker of juist voor een “Weg Ermee AZC-er”? Niets van dat alles. Nee, ik zit uit te hijgen van een theatervoorstelling die ik heb meegemaakt. Het ging zo: De dochter van mijn overbuurvrouw zit in de balletaccessoirehandel. Een leuk en goed lopend bedrijfje met soms ook daaraan gekoppelde incentives voor de klanten. Deze keer waren het kaarten voor een modern ballet. Maar omdat zij op de geplande data op een korte vakantie was gegaan, bleven die kaarten ongebruikt. Reden om ze aan haar moeder cadeau te doen, die wel oren had naar zo’n balletvoorstelling. Ik hoorde ervan omdat de overbuur aan mijn vrouw kwam vragen of die belangstelling had om mee te gaan. Het bleek om drie kaarten te gaan en ik meldde me ook. Grote ogen alom. Een man die meegaat naar ballet? Dat was niet echt macho, toch?

Lees meer...

“Openheid is geen afwezigheid van vorm. Het is een bijzonder soort structuur waarbinnen tegenstrijdige condities tegelijkertijd kunnen plaatsvinden” (Citaat)

Ik dacht aan dat bovenstaande citaat toen ik mijn vrouw na het bammetje en het openslaan van ons favoriete dagblad heel hard en duidelijk “ACHTERLIJKE WERELD” hoorde zeggen.

Lees meer...

Als je het gekakel en gekrakeel aanhoort en beziet dat tal van bestuurders van kleinere gemeentes rond een grote stad uiten wanneer er, zelfs in de verste verte al, sprake dreigt van mogelijk samenvoegen, dan vraag je je af of die lieden ooit eens verder durven te kijken dan hun mooie neus, danwel uiterst bevreesd zijn dat ze hun pluche moeten inleveren en daarom al bij voorbaat over dat onderwerp in de kramp schieten. En dat terwijl het onontkoombaar is geworden dat samenvoegen of annexatie van kleinere plaatsen met een grote broer gewoon de toekomst is.

Lees meer...

Wanneer je, net als ik, de gewoonte koestert om verhalen, ideeën, reportages en andere zaken die je om wat voor reden dan ook interesseren, opslaat en bewaart, moet je ze ooit ook weer te voorschijn toveren en opnieuw bekijken om te beoordelen of je ze nog langer wilt bewaren dan wel weg doet. Gelukkig ben ik georganiseerd genoeg om dat een paar keer per jaar te doen, anders zou het hier een papierbende worden wat de dame des huizes ten zeerste zou ontrieven. Terecht natuurlijk.
Druk doende dat “goede voornemen” te voltrekken, stuitte ik op een inlegkrantje dat geweldig aansloot bij wat zich in 2016 in een krankzinnig tempo lijkt te ontwikkelen: Het Thuiswinkelen.Helaas gaat dat vaak wel ten koste van menig klassiek winkelier/ondernemer. Al mag je bij het woord “ondernemer” in deze soms wel wat vraagtekens plaatsen.

Lees meer...