Inlogformulier

Kalender

Ach, lieve en beste lezer van dit rubriekje, u bent nog helemaal niet toe aan gedachten over uw nieuwe vakantiebestemming? Nou, schrijver dezes echt wel. Hij baalt ontzettend als hij op TV nog steeds besneeuwde hellingen en hutten ontwaart waarop en –in dik ingepakte personen ons naar warmte snakkende binnenzitters toeroepen hoe heerlijk het toeven is in hun winterrijkjes. Ik word daar bijkans ziek van zo aan het eind van een bijna eeuwiglang durende koude, natte en snotterige grauwheid. Ik verlang met alle haren van mijn ziel naar echte warmte. De gezellig vlammende open haard kan mij niet snel genoeg gestolen worden. Dus ... gaat het – al is het maar om mijzelf op te warmen – deze UITZICHT over VAKANTIE. Heerlijk om even weg te dromen en me te verdiepen in waar ik de komende vakantie graag heen zou gaan.

Lees meer...

Elke dag opnieuw lees je erover, hoor je erover en misschien praat je zelfs over. Waarover? Over een nieuwe revolutie die al op onze dorpels staat en binnenkort onstuitbaar schijnt binnen te stormen in ons huis. Nu nog voor velen een angstbeeld omdat we er (te) weinig van weten en zeker nog niet weten hoe we er dan mee moeten omgaan. Dat laatste geldt zeker voor hen die zich net als ik eigenlijk al zouden moeten voorbereiden op hun laatste levensjaren in een hoog technologische omgeving. Want daar wil ik het in deze column over hebben. Hoe gaan wij om met de derde industriële revolutie?

Lees meer...

Terwijl ik uitkijk over de verdorde stompjes in mijn geraniumpotten, dwalen mijn gedachten af naar de toekomst ná mijn einde hier. Lezers van deze rubriek weten allang dat ik graag filosofeer over wat de toekomst ons brengt en wat er allemaal op ons afkomt de komende jaren, terwijl ik me tegelijk realiseer dat IK een heleboel van al dat nieuwe niet meer ga meemaken omdat ... IK daar gewoon te oud voor ben! Jammer, maar helaas. Reden te over om eens wat gedachten los te laten over die andere toekomst die me wacht als ik niet meer hier bij u zal zijn. Klinkt dat somber? Nee, waarom? Er is me vroeger toch een eeuwigheid beloofd! En – als ik het een beetje goed heb gedaan – zelfs een hemel! Tenzij, en ja, daar begint de twijfel. In elk geval hoop ik op een soort hiernamaals. Ik heb ten enenmale niks met een eeuwig zwart gat in de grond of het laatste restje van mij verstrooid op een bospad of ergens in een watertje en verder niks, nada, rien, niënte. Nee, een beetje lollig hiernamaals lijkt me wel wat. En mijn ziel moet toch ergens blijven ...

Lees meer...

Het is weer eens zo’n druilerige dag waarop je zin in iets onmiddellijk verandert in “zin in niets” als je naar buiten kijkt. Dus kijk ik wat narrig rond in mijn tuinkamer op zoek naar iets niets, dat met een beetje goede wil mogelijk nog met mij mee wil gaan op zoek naar iets. Dan treft het luie oog de titel van het boek MISMATCH van Giphart en Van Vugt, waarin die twee heren ons uit de doeken doen hoe we dagelijks worden misleid door ons oerbrein en hoe we een gezonder en gelukkiger leven kunnen leiden. Dat is spekkie voor mijn bekkie, en ik voel meteen ook de energiestoot die volgt nu ik weet hoe ik de komende uurtjes ga vullen. Ik ga me storten op een nieuwe UIZICHT vol “OER”GEVOEL.

Lees meer...