Inlogformulier

Kalender

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

“Mijn grootste ambitie is niet te overlijden. Daar heb ik geen tijd voor”, zei Ecclestone, de grand old man van het formule 1 racen, ooit. Ergens deel ik die ambitie. Want ook ik voel er hoegenaamd niks voor om ontijdig de pijp aan Maarten te geven en een ander universum te gaan beleven. Ik heb immers nog zoveel met u, lieve lezer, te bespreken, dat ik gewoon geen tijd heb om voortijdig “dag” tegen u te zeggen. Dus doe ik dat ook niet. Daarom in dit Uitzicht maar eens even tussen mijn geraniums doorgegluurd naar het nieuwe METAVERSUM dat zich voor mijn nieuwsgierige ogen opent en dat me toont hoe de nieuwe generatie internet informatie aanbiedt.

Vragen we nu om informatie aan de zoekmachine, de volgende fase zal er een zijn waarin de zoekmachine een vraag niet alleen begrijpt, maar ook direct aanpast aan de behoefte van de vragensteller. Vraag ik bijvoorbeeld om een route, dan wordt die informatie meteen gekoppeld aan restaurantaanbevelingen, gegevens over gratis parkeerplaatsen of persoonlijke vakantie-ervaringen om maar eens wat te noemen. Er wordt met mij meegedacht.
Groot voordeel zal zijn dat ik niet meer alles zelf hoef te onthouden. Ik hoef alleen maar te onthouden waar ik gewenste informatie kan vinden. Het internet is dan een extern geheugen geworden waar alle mogelijke kennis in is opgeslagen die ik desgewenst kan oppiepen waar en wanneer ik maar wil. En omdat onmiddellijk herkent wordt wie de vragensteller is en waar gewoonlijk zijn belangstelling naar uitgaat, krijg ik niet alleen antwoord op mijn vraag maar ook alle daarop toegespitste informatie.

Ben ik blij met die ontwikkeling? Dat weet ik nog niet. Net als velen van mijn generatie zijn wij opgeleid met rijtjes leren. Onze kennis zit opgeslagen in onze geheugens. Soms is dat veel, soms een klein beetje. En daar zit mogelijk wel de winst van het nieuwe internet dat mij en met mij alle anderen toegespitste en complete informatie gaat geven, zonder dat wij onszelf al martelend voortdurend dienen af te vragen “hoe het ook al weer zat met ...” Zeker als je al wat ouder bent.

Het METAVERSUM biedt ons nog meer, gooit onze samenleving die nu nog behoorlijk gesloten is, open voor nieuwe, meer bewogen ideeën van samenleven waarin verschillen die we nu nog proberen buiten te sluiten, juist omarmd worden. Ze zorgt voor het ontstaan en de ontwikkeling van ruimtelijke organisaties die gemakkelijk migreren over de hele wereld omdat ze daar goed kunnen gedijen, niet gehinderd door welke belemmering ook. Het vrije internet van de ideeën en dingen komt tot wasdom.

Is het Metaversum alleen iets digitaals? In het begin wel natuurlijk. Mensen ontmoeten elkaar in de cloud, maar reizen daarna om elkaar ook echt te ontmoeten en gelijkgezinde gemeenschappen te vormen die eerst niet bestonden. Op die manier wordt de wereld gereorganiseerd en krijgen we wellicht onze eigen cloudland. Een droom die net zo kan werken als de droom die mensen er lang geleden toe aanzette om naar Amerika te migreren voor hun American Dream.

Fantasy? Nee, het is al eens gebeurd. Op kleine schaal, redelijk ver van ons vandaan, op een plein in Egypte. Het Tahir-plein. Daar ontstond ineens, zomaar een hub voor sociale activiteit en artistieke creativiteit dankzij de sociale media en een publiek toegankelijke ruimte. Mensen verkochten eten en drinken, zetten recycleerbakken en draagbare toiletten op, organiseerden de logistiek van het dagelijkse leven. Protestborden waren humoristisch en creatief. Over het hele plein plaatsten bloggers reacties en afbeeldingen op het internet. Artsen en verpleegkundigen voorzagen gratis gezondheidszorg in geïmproviseerde kliniekjes. Filmakers interviewden demonstranten en crëeerden een instant-archief, een visueel en mondeling verslag van de geschiedenis van Tahir, terwijl die zich ontwikkelde. Muzikanten schreven liedjes en testten ze uit op een gretig publiek. Er waren dichters, poppenspelers en humoristen actief. Kunstdocenten brachten materiaal mee en stelden nieuw gemaakte kunstwerken ten toon op een openbare muur.
Het Tahir-plein was niet enkel veranderd in een sociale en openbare ruimte, het was ook het grootste en meest spontane geval van nieuwe gemeenschapsorganisatie en staatsvorming die ooit te zien is geweest in onze tijd. Een heus mini-metaversum, zoals het kort groeide en bloeide.

Er zijn meer, kleine metaversums geweest in de recente tijd. Weet u nog, de Occupy beweging tegen Wall Street en later de bankwereld.. En YCombinator over co-housing in het Verenigd Koninkrijk. Maar nu kijk ik naar mijn potten en zie plotsklaps ongewenste co-housing. Tsja, daar moet ik snel wat aan doen. Geen pispotten in mijn geraniumpotten. Ik trek ze eruit en recycleer ze in de compostpot. Voor later. In een ander plantenmetaversum. Dat van de pispotten en ander sanitatie-groen.